لینک تلگرام
 لینک تلگرام
 لینک تلگرام
عسل در روایات اهل‌بیت علیهم السلام و دانشمندان - دانستنی ها در مورد خواص انواع عسل
زمان ثبت : سه‌شنبه 17 مرداد‌ماه سال 1391 در ساعت 12:42 ب.ظ ~ چاپ مطلب
نویسنده : سید رحمت الله انصاری
عنوان :

عسل در روایات اهل‌بیت علیهم السلام و دانشمندان

« روایات اهل‌بیت علیهم السلام »

حضرت صادق علیه‌السلام فرمودند: پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله  عسل را خیلی دوست می‌داشت و فرمود: بر شما باد به دو شفاء، عسل و قرآن.

از امام جعفر صادق علیه السلام : مردم چون مکیدن و خوردن عسل داروئی نخواهند یافت.

پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله: اگر در چیزی شفاء باشد، در تیغ حجامت و شربت عسل است.

امیرمؤمنان علی علیه‌السلام فرمودند: عسل داروی هر بیماری است، در خود آن هیچ بیماری وجود ندارد، بلغم را کم می‌کند و قلب را جلا میدهد.

امام رضاعلیه‌السلام فرمودند: از جدم رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌و‌آله آمده است که خداوند برکت را در عسل قرار داد و در آن شفاء بیماریهاست وهفتاد پیغمبر «صلوات الله علیهم اجمعین» از آن برکت گرفتند.

امام کاظم علیه‌السلام: عسل را با سیاهدانه بیامیزید و بگذارید کسی که تب دارد از این مخلوط لذیذ 3 انگشت به دهان گذارد، رنج تب از جانش فروخواهد ریخت.

حضرت فرمودند: عسل برای بیماران شفای عاجل و قاطع است.

از حضرت علی علیه‌السلام: پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود:‌ 5 چیز فراموشی را بر طرف میکند و به حافظه می افزاید، وبلغم را از بین می‌برد: مسواک، روزه، خواندن قرآن، عسل، کندر.

عسل قبل از آنکه یک غذای کامل باشد یک اکسیر پر‌ارزش است. زنبورهای عسل، دارای تمدن قدیمی هستند و همانطور که قوانین جامعی برای اجتماع خود دارند اطلاعات کافی در غذا خوردن نیز داشته، گلهای مفید را از غیر مفید تشخیص میدهند. در گل تمام عوامل زندگانی موجود است و زنبورهای عسل عصاره‌ی ذی قیمت این گلهای زیبا و مفید را میکشند.

)ثمَ کُلِی مِن کُلِ  الثَمَرَاتِ) که اولاً آنچنان است که میتوان ادعا کرد کل ثمرات، شفای کل امراض بوده ودرمان اکثر بیماریهای دنیا را میتوان در تمام گیاهان عالم یافت.

ثانیا، جایی از قرآن ذکر نشده است که عسل بر همه‌ی دردها شفاست ولی حقیقت این است که عسل فراهم شده از کل ثمرات، یک شراب مختلف الوانه‌(رنگارنگ) ایست که سرآمد تمام نوشیدنیهای شفادهنده محسوب میشود. و این قدرت آنقدر در نهاد عسل به ودیعت وجود دارد که نبی اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: هر کس با توجه به آنچه قرآن درباره‌ی قدرت شفادهندگی تذکر داده است  عسل تناول کند، از هفتاد و هفت بیماری در امان است.

گل، قسمتی از گیاه است که به خورشید بیش از سایر قسمت‌های گیاه بستگی و علاقه دارد و به سوی او می‌رود و به عشق او می‌شکفد و باز می‌شود و اشعه‌ی او را در خود منعکس می‌سازد و از همین جهت است که ملون به رنگهای مختلف می‌شود و ذخایری از نیروی کهربایی آفتاب را در خود دارد.

عجب این که سوره‌ی نحل از سوره‌های مکی است و می‌دانیم در منطقه‌ی مکه نه گل و گیاهی وجود دارد و نه زنبوران عسل، ولی قرآن با‌ این دقت و ظرافت از آن سخن می‌گوید و با تعبیر جالبی مانند (یَخُرُج مِن ُبطوُنِهَا َشَرابٌ مُختَلِفٌ ألوَانُهُ ((از درون زنبورها مایعی خارج می‌شود به رنگهای مختلف)،  به ریزه کاریهای ساختن عسل نیز اشاره کرده است. 

رنگ عسل بر حسب این‌که زنبور بر چه گل و ثمره‌ای نشسته و از آن بهره‌گیری کرده تفاوت می‌کند؛ به همین جهت در بعضی مواقع قهوه‌ای تیره و گاهی نقره‌ای سفید و گاهی بی رنگ یا زرد رنگ و گاهی شفاف، زمانی تیره و یا زرد طلایی، زمانی خرمایی و حتی گاهی مایل به سیاهی است.

این تنوع رنگها علاوه بر این که گویای تنوع سرچشمه های بدست آوردن عسل است، تنوعی برای ذوقها و عسلها نیز محسوب میشود زیرا امروز ثابت شده است که رنگ غذا در تحریک اشتهای انسان بسیار مؤثراست؛ قدیمی ها گویا این مسئله‌ی روانی را شناخته بودند غذاهای خود را با زعفران و زردچوبه و رنگهای دیگر رنگین میساختند تا از این طریق میهمانانشان را به خوردن غذا ترغیب نمایند.

در دنیا هیچ غذایی به اندازه‌ی عسل سرشار از عوامل غذایی نیست و به اندازه‌ی عسل نیروهای مغناطیسی و تشعشعات رادیو اکتیو ندارد.

زنبوران عسل معمولا از ماده‌ی قندی مخصوصی که در ریشه‌ی گل‌ها قرار داده شده است می‌مکند و آن را جمع‌آوری میکنند ولی زنبور‌شناسان می‌گویند کار زنبورها تنها استفاده از این ماده‌ی قندی بن گلها نیست بلکه احیانا از تخمدان گل‌ها و دمبرگ‌ها و میوه‌ها نیز استفاده میکنند که قرآن از همه‌ی اینها تعبیر به)مِن کُلِ  الثَمَرَاتِ  ((همه‌ی میوه‌ها) کرده است.

 جمله‌ی عجیبی که از “مترلینگ” دانشمند زیست‌شناس نقل شده اهمیت تعبیر قرآن را آشکار می‌سازد؛ آنجا که می‌گوید:“ همین امروز اگر زنبور عسل«اعم از وحشی و اهلی» ازبین برود یکصد هزار نوع از گیاهان و گلها و میوه‌های ما از بین خواهد رفت و از کجا که اصولا تمدن ما از بین نرود؟” زیرا نقش زنبورهای عسل در جابه‌جا کردن گرده‌های نر گل‌ها و بارور کردن گیاهان ماده و به دنبال آن پرورش یافتن میوه‌ها آنقدر عظیم است که بعضی از دانشمندان حتی آنرا از عسل‌سازی زنبورها هم مهم‌تر میدانند.

در حقیقت آ‌نچه زنبورهای عسل از آن میخورند، بالقوه انواع میوه‌هایی است که به کمک آنها شکل می‌گیرد؛ با این حال چه پر معناست کلمه‌ی) کُلِ  الثَمَرَاتِ).

جالب اینکه زنبورشناسان میگویند زنبور عسل برای رفع گرسنگیش کافیست که دو یا سه گل را بمکد، در حالیکه در هر ساعت بطور متوسط روی 250 گل مینشیند وکیلومترها راه میرود و آنقدر پرکار است که در مدت عمر کوتاهش هر یک مقدار زیادی عسل تولید میکند، به هر حال این تلاش و فعالیت چشمگیر او دلیل این است که او تنها برای خود کار نمیکند بلکه آنچنانکه قرآن میگوید )للنَاس (برای همه‌ی انسانها تلاش میکند.

یک نکته‌ی بسیار مهم این است که اگر مردم ماهیت عسل را خوب بشناسند و بی جهت هر نوع عسلی را به تقلبی بودن محکوم نکنند و بطور صحیح عسل را وارد تغذیه‌ی روزانه‌ی خود بکنند، بدون هیچگونه تردید عسل بعنوان یک مکمل غذایی بسیار پر ارزش موجب رفع بسیاری از کمبودهای غذایی آنها می‌شود لذا با مصرف روزانه و مناسب عسل می‌توان از بروز بسیاری از بیماری‌های ناشی از سوء تغذیه جلوگیری کرد. عسل علاوه بر اینکه می‌تواند به عنوان یک مکمل بسیار مفید، کمبودهای غذایی متعددی را برطرف کند، در برخی از بیماری‌ها می‌تواند به عنوان دارو و در برخی موارد به عنوان یک کمک دارو مورد استفاده قرار گیرد.

عسل هیچگاه فاسد نمی‌شود و همیشه می‌توانید به سلامت آن اطمینان داشته باشید چنانچه عسلهایی که در مقابر فراعنه‌ی مصر پیدا کرده‌اند پس از چندین هزار سال خراب نشده‌ بودند از آن جهت که زنبور عسل به آن یک ماده ضد عفونی کننده‌ی طبیعی می‌افزاید که ضرر و زیان مواد ضد عفونی شیمیایی را ندارد.

این ماده ضد عفونی اسید فرمیک نام دارد ولی علاوه بر آن عسلهای کوهستانی یک ماده‌ی ضد میکروبی هم دارند که میکروبها را نابود می‌سازند و میکروبهایی که در شربت غلیظ رشد می‌کنند نمی‌توانند وارد عسل شوند این عامل پر ارزش تشعشع اتمی است بنابراین غلظت بالا، تشعشع رادیو اکتیو، ‌آنتی بیوتیک‌ها و آنزیمهای موجود در عسل، از این ماده یک محیط سترون و ضد حیات می‌سازند و به دلیل امکان عدم رشد و تکثیر و زنده ماندن عوامل فاسد کننده عسل رسیده یک ماده‌ی فاسد نشدنی است که تا مدت نامعلوم سالم می‌ماند.

عسل همچنین قابلیت از بین بردن هر نوع قارچی را دارد. بنابر این عسل رسیده از فساد توسط انواع مخمر و کپک در امان است.

از عسل می‌توان به عنوان یک ماده ضدعفونی‌کننده‌ی زخم‌ها به ویژه زخم‌های دهان و گلو استفاده کرد. این خاصیت عسل معلول وجود چهار عامل ضد‌عفونی کننده فوقالذکر در عسل است.

این خاصیت در گلها و داروهای حیات‌بخش نهفته است که هنوز معلومات ما با اطلاعات وسیعی که از داروهای گیاهی داریم نسبت به آن ناچیز است، جالب اینکه دانشمندان از طریق تجربه به این حقیقت رسیده‌اند که زنبوران به هنگام ساختن عسل آنچنان ماهرانه عمل می‌کنند که به سراغ تمام گیاهان طبی و گلهای شفا بخش می‌روند و عوامل مؤثر آنها را گرفته و به بهترین وجهی به ما عطا می‌نمایند.

عده‌ای به غلط تصور کرده‌اند که زنبور شیره‌ی گل را مکیده و بعد قی می‌نماید و از این جهت آن را یک غذای برگشته و مرده و مهوع (تهو ع آور) می‌دانند، این عقیده جز یک فکر غلط و نسنجیده نیست و به هیچ وجه حقیقت ندارد، زیرا عسل از معده‌ی زنبور خارج نمی‌شود و هضم شده نیست بلکه غذایی است که برای هضم آماده شده است، یعنی قندهای مرکب گل به صورت قند انگور و قند توت که آماده برای جذب می‌باشد تبدیل می‌شود و در حقیقت همان عملی است که بزاق انجام می‌دهد نه معده و از این جهت قند عسل برای مبتلایان به مرض قند ضرری ندارد و این بیماران می‌توانند برحسب مزاج عسل میل نمایند.

از طرف دیگر عسل یک جسم نوینی است که مرکب از قسمت‌های زنده‌ی گیاهی  نه فضولات آنهااست.

دانشمندان برای عسل، خواص بسیاری ذکر کرده‌اند که جنبه‌ی درمانی  و هم پیشگیری و نیرو بخش دارد.

عسل دارای 75% مواد قند، 5% درصد مواد سفیده‌ای و 2% در صد مواد چربی است و از این رو ثابت می‌شود که عسل یکی از غذاهای نیرو بخش است.

نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :